Marjan van der Lingen fotografie » Marjan van der Lingen fotografie

About

Voor mij begint fotografie bij verwondering. Over het alledaagse, het mooie maar ook over de minder gemakkelijke kant. Ook dat hoort bij het leven. De foto’s die ik maak gaan vaak over ontmoeting, op welke plek op aarde dat ook is.  Ik ben ervan overtuigd  dat we van elkaar kunnen leren door het maken van onderlinge verbinding.

Geregeld werk ik in opdracht voor (ontwikkelings-) organisaties. Wat ik tot nu toe gezien heb, en ik ben best kritisch, is dat er veel goed werk wordt  verricht  in goede samenwerking met en met veel respect voor de lokale bevolking. Door middel van fotografie hoop ik dat betrokkenheid groeit.

Jarenlang heb ik het voorrecht gehad  om als gespecialiseerd  verpleegkundige (verloskunde en gynaecologie) aanwezig te zijn  bij vele geboortes. Je bent dan dichtbij  nieuw leven. In mijn vak werd ik geconfronteerd  met  ziekte en de eindigheid van dit leven, soms zelfs al voor de geboorte. Door van zo dichtbij het leven en de dood mee te maken, leer je bewuster te leven;  het gaat om wie je liefhebt, met wie je verbonden bent en wat je voor elkaar kunt betekenen. En of je bereid bent van elkaar en van het leven te leren.

Na het werken in de verloskunde heb ik ruim 6 jaar gewerkt als sociaal jeugdverpleegkundige. Ik heb me bezig gehouden  met gezondheid in de breedste zin (ontwikkeling van het kind, leefstijl, gezondheidsbeleid). Met veel gezinnen heb ik samengewerkt. Geregeld hadden zij te maken met armoede, (v)echtscheidingen, veiligheids vragen, huiselijk geweld, kindermishandeling, psychische problematiek.  Door preventie, openheid en steun ontstond vaak ruimte voor nieuw perspectief.

Fotografie  heeft me altijd geïnteresseerd. Door het fotografiewerk van mijn man is deze interesse verder gegroeid. Bij zijn werk (www.petervanderlingen.nl) ben ik vanaf het begin betrokken. Al deze jaren, waarin ik altijd ‘zijn kritisch oog’ ben en door het volgen van opleidingen,  heb ik geleerd te kijken naar licht, compositie, pose, kleur, emotie en pakkende momenten. Deze kennis en ervaring, gecombineerd met mijn passie voor andere culturen hebben geresulteerd in deze site.

Peter, bedankt voor je geloof in mijn werk, het kritisch meekijken, het meedenken en het geven van ruimte en tijd voor mij en mijn fotografie. Mijn dank is groot!

Heb je interesse in mijn werk, neem dan contact met me op via de contact button.

Marjan van der Lingen Fotograaf Afrika

World Press Photo Zwolle

Marjan van der Lingen stak er deze week met kop en schouders bovenuit, ze won de eerste én de tweede prijs van de fotowedstrijd ‘Een speciale kijk op het dagelijks leven’. De Zwolse was jaren als gespecialiseerd verpleegkundige en sociaal verpleegkundige werkzaam in de zorg, maar houdt zich nu full time bezig met fotografie. We stelden haar vijf vragen:

– Je hebt drie foto’s ingestuurd, alle drie hangen ze in de Grote Kerk. Twee zijn verkozen tot de beste. Buitencategorie, dus. Wat maakt jou zo goed?
‘Ik denk dat anderen dat beter kunnen zeggen dan ikzelf. Wat ik wel merk is dat jarenlang met mensen werken (in soms moeilijke omstandigheden) en jaren van kritisch kijken naar foto’s (mijn man is ook fotograaf) me hebben gevormd. Ik kijk anders tegen het leven en stel mijn prioriteiten anders. Dat we worden geboren en allemaal een keer dood gaan is een gegeven. De vraag is wat je in de tussentijd doet, wat werkelijk waarde heeft. Dat is voor iedereen anders. Een automonteur kan in zijn werk dit net zo goed hebben als een arts of een fulltime moeder. Het gaat erom hoe je het doet.’

– Kun je beschrijven wat het succes in de Grote Kerk met je doet?
‘Het raakt me op een mooie manier. Ik kreeg reacties van bezoekers, de vakjury en internationale topfotografen. Als anderen zien wat je erin legt… daar word ik stil van.’

– De jury roemt de compositie van je foto’s. Heb je daar speciaal oog voor bij het maken van je beelden?
‘Daar let ik wel op, een compositie moet het verhaal van de foto ondersteunen, net als andere elementen trouwens.’

– De winnende foto’s zijn gemaakt in Ivoorkust. We hebben andere foto’s van je gezien, gemaakt in Burundi en Oeganda. Wat in Afrika trekt jou?
‘Als meisje droomde ik over Afrika. Ik weet ook niet waarom. Ik voel me er thuis. Ik leer veel van mensen uit Afrika. In Afrika is bijvoorbeeld de relatie met mensen belangrijker dan zaken. Ik denk dat we dat in Nederland te veel hebben omgedraaid, wat best een vervelend effect kan hebben op mensen.’

– Wat wil je laten zien met je foto’s?
‘Het gewone leven en de schoonheid daarvan. Hoop, verbondenheid en liefde. Maar ook de minder gemakkelijke kant ga ik niet uit de weg. Ik wil eerlijk zijn over armoede en onrecht en de verantwoordelijkheid die we daarin hebben naar elkaar toe.’

World Press uitreiking Zwolle